ساز گالری موسوی

ستون مرکزی فروشگاه به نقطه عزیمت ایده‌پردازی تبدیل شد؛ جایی که تلاقی چهار لایه مفهومی، به شکل‌گیری توالی‌ای از ماژول‌های جداکننده انجامید. این ماژول‌ها در ادامه به پارتیشن‌هایی نیمه‌شفاف با گشودگی‌های قوسی تبدیل شدند. ساختار میله‌ای آن‌ها، با الهام از آرایش موازی سیم‌های ساز، در قالب چیدمانی دایره‌وار و با رویکردی پارامتریک توسعه یافت. نحوه استقرار این قاب‌ها، از طریق تغییرات تدریجی در دهانه‌ها، زوایا و ارتفاع گشودگی‌ها، ریتمی پویا در فضا ایجاد می‌کند؛ ریتمی که ضمن تعریف توالی حرکت، از یکنواختی در سازمان‌دهی فضایی جلوگیری می‌کند. امتداد برخی از قاب‌ها تا دیوارهای پیرامونی، به شکل‌گیری پهنه‌های مشخصی برای نمایش گروه‌های مختلف سازها می‌انجامد.